Na een voor sommigen heel korte nacht brachten we onze eerste ochtend en middag door in Colley Kunda. Maddie was als eerste wakker en kreeg al meteen het gezelschap van Sofie, Jeanne, Emma en Davina. Anderen trachtten toch nog wat extra slaap mee te pikken. Ondertussen was het gastgezin volop bezig met het ontbijt: stokbrood, omeletjes, confituur, choco en vers fruit werden netjes voorzien! Het werd meteen duidelijk: hier zullen we de komende twee weken niets tekort komen. Daarnaast leerden we ook al ons eerste woordje in het Mandinka: “esamaa” of simpelweg “goeiemorgen”.
De blog online brengen, bleek niet meteen van een leien dakje te lopen… Iets met internet en verbindingen, op zulke momenten besef je wel hoe eenvoudig sommige praktische zaken in België lopen.
Gedurende de ochtend verscheen er telkens meer volk aan de ontbijttafel om te genieten onder de Gambiaanse zon.
Nadien was het even werken geblazen: de speeches en choreografie voor morgen werden ingeoefend en ook het materiaal om uit te delen in de scholen werd uitgepakt.
Uiteraard is er ook tijd voor wat ontspanning…Samen met de kinderen van Colley Kunda werd er memory gespeeld.
‘s Middags kregen we “benechin” voorgeschoteld: een Gambiaanse rijstmaaltijd met stoofvlees, rijst en groenten. Alvast een eerste voltreffer van de Gambiaanse keuken en een dikke merci of “abaraka bake” aan het kookteam van Colley Kunda! Het was “adiata bake” of gewoonweg superlekker!
Vandaag stond vooral in het teken van acclimatiseren en terug op positieven komen na de vermoeiende en korte nacht. Na een hobbelige rit met ons busje strandden we aan de Atlantische Oceaan waarbij iedereen genoot van een verfrissende duik, verse kokosnoot en verse vruchtensappen.
Tijdens de busrit heen en terug, bleken wij zelf een toeristische attractie te zijn: talloze kinderen met kamerbrede glimlachen juichten ons enthousiast toe als we met het busje voorbijreden. “The smiling coast of West-Africa”, deed zijn naam alle eer aan!
Onze tijd aan het strand gaf iedereen de nodige energie en toonde ook weer met wat voor een fijne groep we op stap zijn.
Na het avondmaal mocht iedereen (zelfs de niet-Swifties) naar de tailor. Lamin is de lokale kleermaker van Janbanjelly en hij zal voor de hele groep een typisch Gambiaanse outfit maken. Hij zette de gekende volkswijsheid “meten is weten” om in de praktijk.
Team Gambia
Reactie plaatsen
Reacties