Gisterenavond organiseerden we met Team Gambia een gospelconcert ten voordele van ons project in Gambia, en wat voor één! Het fantastische Art Chorus, een drie-koppig koor uit Brussel met Congolese roots, zette van begin tot einde de toon.

Vrijdag 27 februari: oneze allerlaatste dag in Gambia. Aan de ontbijttafel hing een sfeer die je het best kan omschrijven als: “kan iemand de tijd even pauzeren, aub?” Niemand had zin om koffers te pakken of afscheid te nemen van het gastgezin en de gidsen.

Vandaag was onze laatste volledige dag en avond in Gambia. En dat was te merken aan het ontbijt… De Nutella was op. De speculoospasta ook. Paniek aan de ontbijttafel. Er moesten harde keuzes gemaakt worden: eitje met mayo, smeerkaasje of confituur? Maar ook die voorraden slonken snel. Dat belooft voor morgenvroeg…

Vandaag trokken we met onze bende richting Lamin Lodge voor een boottochtje tussen de mangroves. Maar eerst kregen we een spoedcursus “Oesters 101”. Blijkbaar worden de oesters hier gewoon uit de mangroves geplukt. Overal lagen indrukwekkende bergen oesterschelpen, een soort natuurlijke monumenten van “hier is hard gewerkt”. Rauw eten? Geen goed idee. Tenzij je droomt van een zeer intense, exclusieve en langdurige relatie met je toilet.

Deze ochtend trokken we voor de allerlaatste keer onze werkkleren aan voor een “plant a tree missie” in “Jam City” (Jambanjelly). Het was verrassend “frisser” (enkel graadjes minder en een beetje bewolkt), het ideale weer dus om bomen te planten.

Vandaag keerden we terug naar het schooltje in Nyofelleh om spelletjes te spelen met de kleutertjes. Om 9 uur stipt gingen we vertrekken zodat we nog voor de grote warmte van de dag in actie konden schieten. Om 10.30 uur stonden we echter nog altijd in de hoofdstraat van Jambanjelly na een hopeloze zoektocht achter een speelparachute en ijsblokjes. Tegen 11.15 uur kwamen we eindelijk toe.

Iets na één uur vannacht lagen de leerlingen eindelijk op hun matras. Gelukkig hoefden ze pas om negen uur aan de ontbijttafel te zitten. Na twee vermoeiende, emotionele, lange en hete dagen besloten we vandaag het “toeristenprogramma” af te werken.

Pas om 9 uur werd iedereen aan de ontbijttafel verwacht. We waren niet meteen dolenthousiast van het ontbijt en misten het ontbijt van de compound.

Vijf uur!!! Jawel, u leest het goed: om vijf uur deze ochtend liepen onze wekkers af en om rond 05.45 uur vertrok ons busje landinwaarts! Weg van de kust, op ontdekkingsreis langs de Gambia rivier. Ontbijten dede we vandaag in de bus: Sterre smeerde voor iedereen vakkundig de tapalapas met choco, speculoospasta, smeerkaas of confituur.

Zand, zand en nog eens zand! Het kruipt overal waar het niet moet kruipen: tussen de tenen, in de neus en ogen en in de slaapkamer. Enter: Davina en haar kuiswoede… Sweep sweep baby! Sweep sweep baby. Geen stofzuigers of vuilblikken hier. Maar speciale takjes die bijeen gebonden worden door een touwtje en serieus wat bukwerk. Maar het werkt wel! In elk geval: het was proper voor 5 minuten ;-).

Deze ochtend werd iedereen om 9 uur aan het ontbijt verwacht. Ook onze gier van eerder deze week kwam nog eens terug voor een bezoekje. Davina en Sofie werden door de leerlingen meteen teruggestuurd om een rood briefje te gaan halen wegens te laat zonder reden (de leerlingen hebben het echt moeilijk om school los te laten). Vandaag begon ook in Gambia de ramadan en daardoor aten onze gidsen deze keer niet mee. De Gambianen vierden op deze 18e februari ook “Independence day”.

Vandaag stond het stadje Brikama op de planning. We besloten om met taxi busjes naar de stad te rijden. Weer een ervaring rijker. Omdat we niet allemaal in één busje zouden passen, besloten we om vooraf ons op te delen in vier groepen. De taxibusjes hier werken eerder als de “flex” busjes van De Lijn. Het enkele verschil is dat je voor een ritje naar de stad maar 90 dalasi moet betalen. Dat komt dus neer op 0,21 euro per persoon.