Éen braadkip alsjeblieft!

Deze ochtend werd iedereen om 9 uur aan het ontbijt verwacht. Ook onze gier van eerder deze week kwam nog eens terug voor een bezoekje. Davina en Sofie werden door de leerlingen meteen teruggestuurd om een rood briefje te gaan halen wegens te laat zonder reden (de leerlingen hebben het echt moeilijk om school los te laten). Vandaag begon ook in Gambia de ramadan en daardoor aten onze gidsen deze keer niet mee. De Gambianen vierden op deze 18e februari ook “Independence day”.

Ondertussen is het al een week geleden dat we toekwamen in Gambia. We besloten om een dagje te gaan relaxen in Serrekunda. We reden naar het “Sunset Beach Resort”. Voor een kleine bijdrage konden we een zestal uurtjes genieten van het zwembad, buffet en drankjes. Voor onze gidsen werden er take away doosjes voorzien.

We bewezen dat we niet alleen kunnen werken in tropische temperaturen, maar ook kunnen relaxen aan het zwembad. Sommigen hebben zich geperfectioneerd in “de kunst van het niets doen” en het strategisch verplaatsen van ligbedden. Thibeau had wel wat last van de luchtvochtigheid met een speciaal kapsel tot gevolg. Andere teamleden testten het zwembad uitvoerig, want kwaliteitcontrole is immers heel belangrijk.

We hebben ons vandaag moeiteloos aangepast aan het luxeleven. Bordje vullen, drankje halen, nog eens vullen, nog eens halen, badje in, badje uit, … Het contrast met de compound was groot en hierdoor beseften onze leerlingen nogmaals hoe belangrijk het is om kleine zaken te waarderen (zoals een simpel bordje met pasta).

Op de terugweg naar huis maakten we nog een tussenstop in Senegambia voor een bezoekje aan de craft market. Het motto luidt immers: “je kan nooit genoeg rappa’s in je kast hebben”. Niet alle leerlingen waren voorzien op deze “scavenger hunt” en moesten dus passeren bij mevrouw Leemans, want “lenen bij mevrouw Leemans is lenen bij een vriendin”. Imane bleek opnieuw een bikkelharde onderhandelaar te zijn. Haar tactiek is nochtans eenvoudig: zet je pokerface op, noem iedereen “my friend”, zeg de prijs die je wil betalen, wijk niet van de verkopers hun zijde en als ze toch niet willen toegeven sluit je af met “I’m probably your first customer of the day”. Alle leerlingen en leerkrachten deden beroep op Imane. Één verkoper wilde haar zelfs een job aanbieden.