Welkom aan boord! You're in good company!

08.00 uur deze ochtend... Terwijl sommigen nog de laatste files in België trotseerden, stonden de eerste inleefreizigers al ongeduldig te wachten in de vertrekhal van Zaventem. Het inchecken viel (in vergelijking met de file op de Brusselse ring) goed mee en sommigen mochten van de lieftallige dames aan de incheckbalie zelfs iets meer overgewicht meesmokkelen... Alles voor het goede doel uiteraard! Ondertussen kregen enkele ouders telefoon van de school om te melden dat hun kind niet op de schoolbanken zat. Blijkbaar wordt de nieuwsbrief niet door iedereen goed gelezen... Niet zo snel nadien kwam het moeilijkste moment van de dag: afscheid nemen van de mama's, de papa's, de zus en uiteraard onze directeur van de derde graad, mevrouw Geuens. Op het moment dat we onze eerste groepsfoto van deze reis wilden nemen, dook de paparazzi op in Brussels Airport. Het leek wel of alle smartphones in de vertrekhal op ons gericht waren.

Na een laatste zwaai (blind date-gewijs) naar het thuisfront en na de veiligheidscontrole gingen we op zoek naar "The Diamond Lounge". Neen, we hebben het hier niet over een nieuwe James Bond film, maar wel over het buffet waar we dankzij de mama van Imane gratis van konden genieten en dat hebben we dan ook gedaan. Met onze maagjes goed gevuld, boardden we het vliegtuig, waar we niet de enige "Kontichnaars" bleken te zijn.

Tegen 17.30 uur plaatselijke tijd (-1 uur tijdsverschil met belgie) landden we op de luchthaven van Banjul, Gambia. En dan begon het echte Gambiaanse avontuur. We werden meteen blootgesteld aan de "Gambian way of life": take it vooral very easy and no stress. Je moet het zelf eens meemaken om te begrijpen: 3 minuten = 20 minuten, een korte wandeling (slangetjesgewijs) om langs een camera te passeren (even dachten we dat we in een Gambiaanse versie van Plopsaland terecht waren gekomen). Om dan nog maar te zwijgen van de bagagebanden... Maar we klagen niet: want in tegenstelling tot de inleefreis van 2024, telden we nu wel 32 koffers! Die moesten we dan wel weer allemaal door de scanner duwen en uiteraard ook op of in het busje krijgen. Enter: Gambiaanse mannenkracht en plantrekkerij. Koffers van 24 kg werden zonder moeite naar boven getild en als een ware blokkenconstructie op en naast elkaar geplaatst, netjes afgespannen met een touwtje. Birham is net zoals in 2024 onze buschauffeur en ook het busje is hetzelfde gebleven... Alhoewel hier en daar een bluts meer en een lichtje minder, maar wel met nieuwe gordijntjes: het interieur wil ook wat.

Tijdens onze tocht naar "nieuw-Kontich" Jambanjelly maakten we kennis met het team van Bobby: Natou, Lion, Kemu en Moussa. Sommigen vonden dit het uitgelezen moment om al even de box en de sfeer in de bus uit te testen: missie alvast geslaagd. De aankomst in de compound "Colley Kunda" was heel hartelijk. Voor Sofie (Jankeh) en Davina (Sirra) was het een fijn weerzien met iedereen. Maar ook de andere leden van Team Gambia werden uiteraard op zijn Gambiaans hartelijk onthaald. Anneleen (Arokey) kreeg al meteen een eerste baby in haar armen en Manon (Mariama) bleek dan weer uit de blinken in het in slaap wiegen van peuters. Thibaut (Lamin) was dan meteen een goede entertainer voor de jonge gasten van het gastgezin. Voor iedereen wat wils dus.

Tegen 22.00 uur werd dan onze eerste Gambiaanse maaltijd voorgeschoteld: kippensoep. Eigenlijk is het meer een bouillon van ajuin, met daarin aardappelen en kippenbouten. Uiteraard vergezeld van "ne goeie kwak mayonaise" . Alles lekker op te soppen met het plaatselijke stokbrood: de tapalapa.