Van erehaag tot eindsprint op het strand

Deze ochtend kon iedereen uitslapen. We werden pas om 9 uur aan het ontbijt verwacht. De vroege vogels genoten al van een koffietje terwijl de zon aan het opgaan was.

Om 11 uur werden we opnieuw aan de overkant van de school verwacht voor de openingsceremonie van onze derde waterpomp. De laatste van deze reis. Fran (Jaara) en Davina namen Isabella mee naar de nursery school en Sofie en Bobby bemanden het leerlingenonthaal (een bankje met hierop wat schriftjes en potloden die de kinderen kunnen kopen). De leerlingen van de school vormden een erehaag (nochtans gaat er niemand van de begeleidende leerkrachten op pensioen… traditie op het SJI). Op het einde stonden de allerkleinsten van de school ons op te wachten met welkomstbordjes en zongen ze een liedje.

Geen waslijst van speeches deze keer. Enkele leerlingen spraken ons toe, net zoals de directeur en de zoon van de alkalo. Ook hier werd benadrukt dat er nog nood is aan extra hulp. Die smeekbede kregen we trouwens op elke plek die we bezochten.

We verkenden ook nog in verschillende groepjes enkele klaslokalen. Davina, Mila Nore (Kumba), Charlotte en Sterre werden door Kemu meegenomen voor een lesje marketing en sales. Kemu is één van de jongste begeleiders van het team en studeert marketing (daarnaast klimt hij in bomen, springt hij op het dak van de bus en draagt hij volle bananendozen alsof het dozen lucht zijn). Toen hij een korte introductie had gegeven, riep hij Davina naar voor om zelf even les te geven over marketing. Uiteraard kwamen de 6P’s van de marketingmix aan bod. Maar ook Kemu zelf stond zelfzeker voor de klas. We leerden iets meer over de belangrijkste exportproducten van het land: noten, zwart zand, vis en katoen.

Er moesten achteraf uiteraard ook nog lintjes doorgeknipt worden. Deze keer mochten Anneleen, Fran en Thibeau de schaar er inzetten en werd de pomp in werking gesteld. De school schonk ons ook nog een certificaat. Weeral een mooi aandenken dat we meenemen uit Gambia.

Na de middag begonnen we in de compound met een levensechte versie van het bordspel “het Peking mysterie “. Thibeau, Roan, Imane, Manon, Mila Nore en Febe stopten bij meneer “Was Ti”. Die bleek echter afwezig te zijn en de leerlingen moesten hun eigen wasje doen. Ook baby Asa bracht een bezoek aan de wasserij voor een heerlijk badje.

Anneleen en Sterre stopten bij mevrouw “Moi Ding” voor vlechtjes in hun haar.

Febe, Charlotte en Thibeau besloten naar meneer “Bah Mie” te gaan om de kookploeg een handje te toe te steken door mee groentjes te snijden.

Er waren ook een paar mensen naar meneer “Sting Bah” geweest en besloten dus een verfrissende douche te nemen.

Tegen 15.30 uur zaten we aan tafel, waar er opeens een wedstrijd “hete pepers eten” begon (sommigen hadden het precies nog niet warm genoeg hier). Imane (Penda), Charlotte en Liese (Binta) besloten hun mondje in vuur en brand te zetten met de nodige tranen tot gevolg.

Tegen de avond bolden we weer richting de kust. Het koude water werd getrotseerd, enkelingen kochten souvenirs en anderen beleefden hun jeugd terug met het strandspel van Blankenberge: spelen met de palletjes! Thibeau blonk uit in de acrobatie van het spel, Febe (Fatou) was gewoon uitmuntend, maar Sofie sloeg haar bal tot in Senegal, al goed dat Marleen en de collega’s die daar nu op vakantie zijn, de bal naar ons konden teruggooien.

Uiteraard is het traditie om ook enkele groepspelletjes te spelen. Aan de leerkrachten LO: onze leerlingen liepen de ziel uit hun lijf op het strand. Ze liepen alsof hun voeten in brand stonden en ze bleken allemaal een “Lucky Luke” in zich te hebben: ze waren allemaal sneller dan hun schaduw.

Na de actieve spelletjes werd er nog met de kaarten gespeeld en nam Charlotte opnieuw haar gitaar boven met vocale begeleiding van Davina, bijgestaan door een achtergrondkoor.

Iets na 21 uur reden we terug naar huis waar het avondeten op ons stond te wachten. “Den Deli” was precies gepasseerd in Gambia, want op het menu stond tapalapa met eiersla. Hier en daar werd nog wat nagepraat, opgefrist en zo zat er weeral een fijne dag op in “the smiling coast of West-Africa”.

Slaapwel!
Team Gambia